Archive for the ‘REZERWATY PRZYRODY’ Category

Rezerwat Perzowa Góra

27 sierpnia 2016

Perzowa Góra to niewielki szczyt położony między Kuźniakami a Huciskiem (przez szczyt biegnie czerwony szlak turystyczny łączący obydwie wioski), na którym utworzony został rezerwat geologiczno – leśny. Piękne miejsce, porośnięte w zdecydowanej większości jodłowo – bukowym lasem, fantastyczne do odpoczynku w upalne dni – gęstwina uniemożliwia dotarcie promieni słonecznych, dzięki czemu panują tutaj świetne warunki do odpoczynku – podczas naszej wizyty temperatura przekraczała 32 stopnie, a tutaj – przyjemny chłód.

Na szczyt można dostać się znakowanym szlakiem lub ścieżką przyrodniczą od strony Huciska. My wybraliśmy ten drugi wariant – ścieżka przystosowana dla osób starszych oraz dzieci. Piotr bez problemu pokonał całą trasę samodzielnie (w czasie mniejszym niż 20 minut).

Na szczycie – klimatyczna jaskinia z kapliczką świętej Rozalii oraz szereg bloków skalnych (piaskowiec triasowy, charakterystyczna skała o czerwonawym przełomie).

Święta Rozalia – pustelniczka pochodząca z Palermo – orędowniczka chroniąca od zarazy.

W runie leśnym wiele ciekawych grzybów – niestety – rezerwat, więc nasze „zbieractwo” ograniczamy do zdjęć.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://swietokrzyskie.travel/ informacje o regionie świętokrzyskim

http://atrakcje.powiat.kielce.pl/ – informator turystyczny powiatu kieleckiego

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

Wejście do rezerwatu od wioski Hucisko

50°58’08.4″N 20°23’20.2″E

50.968994, 20.388949

Nerynga – najdłuższe miasto na Litwie

19 lipca 2016

 

Nerynga to niezwykłe miasto. Właściwie – czy aby na pewno jest to miasto? To ciekawy twór zlokalizowany na litewskiej części Mierzei Kurońskiej, a tak właściwie to ją w całości zajmujące. Jest to miasto powstałe z czterech niewielkich wiosek – Juodkrantė, Preili, Pervalki i Nidy. Ciekawostką jest fakt, że miasto rozciąga się na długości ponad 50 km, podczas gdy jego szerokość to raptem od kilkuset metrów do kilku kilometrów (pamiętajmy, że znajduje się na mierzei między Bałtykiem a Zalewem Kurońskim. Kolejna ciekawostka to fakt, że może z wyjątkiem Nidy, wszystkie pozostałe „dzielnice” (dawne wioski) to miejsca, gdzie znajduje się może kilkadziesiąt drewnianych chałup. No i może parę starych, betonowych ośrodków pamiętających czasy „komuny”. Między wioskami – tylko lasy, w tym duża część to park narodowy. A odległości między wioskami to nawet ponad 20 km. Dlatego, mimo że Nerynga formalnie jest jednym miastem, to tak naprawdę mamy tu kilka wiosek letniskowych i jedno niewielkie miasteczko portowe. A cała reszta – to piękne tereny leśne, rezerwaty przyrody, kilka plaż i wydmy piaszczyste, ostoje ptactwa i wiele innych atrakcji – czyli jednym zdaniem – dla każdego coś …

Obszar całej mierzei Kurońskiej jest nastawiony wyłącznie na turystykę. Jest sporo ścieżek rowerowych, kilka dużych plaż i całkiem sporo infrastruktury turystycznej (właściwie całe wioski to hotele, pensjonaty, knajpki). Niestety – całość nastawiona jest raczej na niemieckich, skandynawskich i rosyjskich turystów, więc nie ma się co czarować – ceny do najniższych nie należą. Raczej nawet należy powiedzieć – jest drogo.

Warto również wspomnieć, że cała mierzeja znajduje się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

A jak Nerynga wygląda? W części „miejskiej” to zwykle niska drewniana zabudowa, typu skandynawskiego, czasem nieco większe zabudowania. Całość zlokalizowana na brzegu Zalewu Kurońskiego (z wyjątkiem bałtyckich plaż). W każdej wiosce znajduje się przystań na zalewie (w Nidzie – raczej port).

A między wioskami – piękne lasy i wiele stanowisk do obserwacji przyrody. W tym również kilka niewielkich wzgórz z których rozciągają się piękne panoramy zarówno na zalew, jak również na Bałtyk. W Nidzie znajdują się również piękne piaszczyste wydmy, za miasteczkiem, niedaleko granicy z Rosją.

Wzdłuż wybrzeża, na całej długości mierzei, po stronie morza znajdują się piękne plaże, niestety nie cały obszar jest dostępny dla turystów i wczasowiczów, a właściwie tylko niektóre odcinki przy wioskach. Od strony zalewu z kolei znajduje się wiele punktów do obserwacji przyrody – m.in. dzikiego ptactwa. Jest też wiele miejsc z pięknymi wydmami.

Odwiedzając Nidę – warto zobaczyć wydmy oraz latarnię morską, spędzić chwilę w porcie na Zalewie Kurońskim a w sezonie wybrać którąś z lokalnych knajpek, gdzie serwowane są również lokalne specjały. Oczywiście również tutaj znajdziemy plaże nad Bałtykiem. W Nidzie znajduje się również jedyne pole namiotowe na terenie całej Neryngi.

Juodkrantė – to niewielkie wczasowisko, z przystanią na zalewie oraz nadmorskimi plażami. Wzdłuż brzegu zalewu znajduje się wiele knajpek, gdzie przy odrobinie szczęścia można trafić na lokalną kuchnię. Odwiedzając Juodkrantė koniecznie należy wybrać się na spacer na Górę Czarownic (Raganų kalnas) – wzdłuż ścieżek zostało ustawionych wiele drewnianych rzeźb, przedstawiających postacie z lokalnych legend i baśni.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://www.nerija.lt/en Strona Parku Narodowego Mierzei Kurońskiej

http://visitneringa.com/welcome – portal turystyczny – Nerynga

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

Wjazd na prom – Smiltyne:

55°41’18.6″N 21°08’23.7″E

55.688493, 21.139910

Perewałka

55°24’54.5″N 21°05’44.4″E

55.415131, 21.095654

Nida – port

55°18’09.6″N 21°00’33.0″E

55.302669, 21.009180

Nida – piaszczyste wydmy

55°17’44.5″N 20°59’41.1″E

55.295700, 20.994748

Rezerwat przyrody – Skałki Piekło pod Niekłaniem

14 lutego 2015

Daleko od Kielc, ale jeszcze w świętokrzyskim, gdzieś w okolicach Stąporkowa znajduje się niewielka wioska Niekłań. A na skraju Niekłania znajdują się właściwie same lasy. Pewnie raj dla grzybiarzy, ale nie o takich grzybach dzisiaj słów kilka się tu pojawi.

Otóż, przy drodze wylotowej z Niekłania Wielkiego do Szydłowca, na skraju lasu znajduje się … parking. Taki niewielki, na kilka samochodów raptem. Ale warto się na nim na chwilę zatrzymać, a właściwie – to dobrze zaplanować sobie dzień cały, a nie tylko chwilę.

Otóż znajdujemy się u progu lasu, w którym znajduje się ciekawy rezerwat. Zanim jednak do niego dotrzemy to czeka nas całkiem przyjemny (i dość długi) spacer. Jesteśmy bowiem w pobliżu rezerwatu „Skałki Piekło nad Niekłaniem”. Głęboko w lesie ukryte są niezwykłe formy skalne, z piaskowca. Tutaj możemy znaleźć imponujące grzyby i inne formy skalne. Formy skalne ciągną się na długości ok. 1 km, a ich wysokość miejscami dochodzi do prawie 8 m.

Piękne kolory, atmosfera tajemniczości i wiele nietypowych roślin – to właśnie atrakcje, które na nas czekają. A dookoła piękny, dębowo – sosnowy las.

Miejsce prezentuje się naprawdę niezwykle i wcale nam  nie żal, że prawdziwych grzybów zbierać nie można (chociaż to i nie pora jeszcze). Ważne jest jednak, by miejsce odwiedzić podczas ładnej, słonecznej pogody. Zapewni to niezwykłe doznania.

Miejsce położone jest na odludziu, więc jego walory na pewno docenią miłośnicy pieszych wycieczek oraz turyści, którzy chcą odpocząć na łonie natury.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://konskie.travel/ – informacje o regionie koneckim – Końskie

http://swietokrzyskie.org.pl/ – serwis dla turystów

Przybliżona lokalizacja GPS (Parking przed wejściem do rezerwatu):

51°11’18.3″N 20°38’41.1″E

51.188420, 20.644764

Cypel – czyli lubuskie wydmy

11 czerwca 2013

Bojadła to wioska gminna, która może poszczycić się pewnego rodzaju przyrodniczą osobliwością. Otóż tutaj, w miejscu, z którego do najbliższego morza w linii prostej będzie pewnie z 300 km, pojawiły się piaszczyste wydmy. Miejsce o ciekawej urzędowej kwalifikacji – użytek ekologiczny oraz o chyba nie do końca trafionej nazwie Cypel to tak naprawdę typowa piaszczysta wydma, przez niektórych dodatkowo określana mianem śródlądowej.

Ale do rzeczy – wzmiankowane miejsce to tak naprawdę kilka piaszczystych pagórków z pojedynczymi drzewami, otoczonych natomiast lasami.

Fajne miejsce na wyciszenie się, na spacer, ale również na piknik.

Dla szukających odpoczynku z naturą.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://www.bojadla.pl/ – strona Urzędu Gminy Bojadła

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

51°57’29.6″N 15°49’00.1″E

51.958224, 15.816697

 

Wydmy w Czołpinie

18 lipca 2011

Czołpino – niewielka wioska, czy raczej osada, nad polskim Bałtykiem, leżąca w pobliżu dwóch dużych jezior Gardno i Łebsko. Największa atrakcja – to mała pustynia. A tak – jeśli chcesz się poczuć jak na Saharze, wystarczy przyjechać do Czołpina właśnie w upalny, letni dzień i wdrapać się na wydmy. Efekt – murowany.

Wydma Czołpińska to jeden z nielicznych terenów wydmowych udostępnianych turystom, jest to fragment Słowińskiego Parku Narodowego. Właściwie to trudno mówić o jednej wydmie, bo spacerując wyznaczonym szlakiem odnosi się wrażenie, że wielokrotnie należy wspinać się, co jest nagradzane pięknym widokiem Bałtyku, by potem chować się ponownie w piasku. I tutaj należy również zwrócić uwagę, że niby nie jest to długi odcinek, ale przejście wydmy może zająć nawet 2 godziny – warto zabezpieczyć się chociaż w napoje.

Jest to piękny, surowy kawałek terenu, gdzie naprawdę można zapomnieć, że nie jest się na pustyni. Są miejsca, z których widoczny jest tylko piach.

Warto również wspomnieć o nieco mniejszej atrakcji tego miejsca – jeśli wybierzemy pechowo dzień na wycieczkę, a lato jest wyjątkowo niesprzyjające – należy przygotować się na towarzystwo ogromnej ilości komarów. To taki gratisowy dodatek.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://slowinski.parknarodowy.com/wydma-czolpinska/– Strona Słowińskiego Parku Narodowego

http://www.smoldzino.com.pl/ – portal Gminy Smołdzino, w tym interaktywna mapa gminy

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

Ścieżka przez wydmy:

54°43’28.9″N 17°15’34.1″E

54.724707, 17.259477

Parking przed wejściem na wydmy:

54°42’33.2″N 17°14’28.1″E

54.709226, 17.241124