Archive for the ‘SKANSENY’ Category

Dania – Świat Wikingów w miniaturze.

2 maja 2017

Niewielka miejscowość Ribe, w południowo – zachodniej Jutlandii, kryje niezwykłą atrakcję dla najmłodszych. Otóż znajduje się tutaj Kraina Wikingów. Jest to park etnograficzny zorganizowany przede wszystkim pod kątem najmłodszych (ale nie tylko).

Kraina Wikingów to zorganizowana i w pełni funkcjonująca wioska wikingów z czasów VIII-X wieku.

Możemy tutaj poznać zarówno kulturę jak i codzienne życie tego niezwykłego ludu.

Mamy tutaj typowe zabudowania rolnicze (gdzie hodowane są m.in. konie, krowy, świnie i inne zwierzęta domowe), uprawiana jest ziemia (w sposób adekwatny do prezentowanych czasów (znaczy się na pewno nie znajdziemy tutaj ciągników rolniczych czy innych maszyn używanych współcześnie do uprawy roli).

Podglądać można również pracę ówczesnych rzemieślników – jest tutaj mała kuźnia, warsztat stolarski, mennica wytwarzająca monety i ozdoby z metalu, szkutników budujących nowe łodzie czy cieśli stawiających nowe zabudowania. I wszystkie te cechy swoje prace realizują w taki sposób i przy użyciu takich narzędzi, jakie znane były w czasach Wikingów właśnie. Dzieciaki również mogą uczestniczyć w niektórych pracach – np. w obróbce drewna czy biciu monet.

Ale Wikingowie to nie tylko lud żyjący z roli czy rzemiosła. To przede wszystkim wojownicy – i znaczna część parku poświęcona jest im właśnie. Znajduje się tutaj specjalna arena, gdzie śmiałkowie (zwykle nieletni, ale nie tylko) mogą wypróbować swoich sił i możliwości w walce na miecze i tarcze. Jest również stanowisko łucznicze, gdzie można szkolić swoje umiejętności w trafianiu do celu (co również jak się okazuje, wcale do prostych czynności nie należy).

Okresowo odbywają się tutaj również szkolenia i pokazy (przede wszystkim walki wręcz i z użyciem ówczesnej broni – wielka atrakcja dla dzieciaków). Można również podziwiać kunszt sokolników.

Jest to niezwykle fajna forma ekspozycji etnograficznej, interaktywnej, zapewniającej doskonałą rozrywkę zarówno dla dzieci, jak również dla dorosłych. Edukacyjna forma prezentacji, dzięki której nawet najmłodsi poznają zasady pracy na roli, chów zwierząt domowych, arkana sztuki wojennej czy rzemiosła.

Tylko te ceny … Potrafią zawrócić w głowie … Cóż, to Dania przecież.

 

 

Ciekawe strony internetowe:

http://www.ribevikingecenter.dk/en/home.aspx – Strona Parku Wikingów w Ribe

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

55°18’34.9″N 8°45’54.7″E

55.309701, 8.765196

Rumszyszki – otwarte muzeum, znaczy się w etnograficznym parku

16 lipca 2016

Rumszyszki to niewielkie miasteczko na Litwie, znane z jednego z największych w Europie skansenów. Otwarte muzeum zlokalizowane jest nad sztucznie utworzonym na Niemnie Zalewem Kowieńskim (zwanym również Morzem Kowieńskim). Skansen utworzono na terenie o wielkości ponad 170 hektarów, tak więc na jego zwiedzanie należy poświęcić cały dzień, a niezłym pomysłem będzie zwiedzanie skansenu rowerami, zwłaszcza, że zdecydowana większość dróg wewnętrznych jest asfaltowa lub utwardzona.

Muzeum prezentuje budownictwo wiejskie z pięciu regionów Litwy: Mała Litwa, Żmudź, Auksztota,  Dżukija oraz Suwalszczyzna. Dla nas najciekawszą częścią jest rynek małego miasteczka, zwłaszcza, że w trakcie zwiedzania trafiliśmy na rajd zabytkowych samochodów i motocykli, które można było podziwiać na rynku właśnie.

Jedno z nielicznych znanych autorowi parków etnograficznych, gdzie odtworzona została również zabudowa miejska, a nie tylko pojedyncze zagrody wiejskie. Dzięki temu, cały skansen tworzy jakby kompletną strukturę miejską osadzoną w dawnych czasach.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://www.llbm.lt/en/ Strona skansenu w Rumszyszkach

http://www.lithuania.travel/en-gb/ strona informacyjna o litewskich atrakcjach turystycznych

http://www.muziejai.lt/Index.en.asp strona informacyjna o litewskich muzeach

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

Parking przy głównym wejściu

54°51’58.2″N 24°12’06.8″E

54.866181, 24.201891

Lubuskie Muzeum Wojskowe – Drzonów k. Zielonej Góry

27 lipca 2012

Niewielka lubuska wioska – Drzonów – znana jest przede wszystkim z Muzeum Wojska, na terenie którego znajduje się kilka bardzo interesujących ekspozycji, skierowanych przede wszystkim do entuzjastów wszelkiego rodzaju militariów, ale również do naszych najmłodszych.

Muzeum mieści się w dawnym pałacu w Drzonowie, gdzie znajduje się szereg ekspozycji stałych, ekspozycji w hali na zewnątrz pałacu, a przede wszystkim z ekspozycji „pod chmurką”, gdzie zgromadzono największe eksponaty.

Pomysł otwarcia muzeum to lata 70-te XX w., organizacja rozpoczęta została w 1978 r. a uroczyste otwarcie – to rok 1985. Od tego momentu ekspozycja militariów w Drzonowie stale się powiększa.

Wewnątrz pałacu urządzone są m.in. wystawy broni ręcznej (w tym nie tylko palnej, ale również białej), wystawy umundurowania polskiego w różnych etapach historii, a także ekspozycje wielu fotografii, pamiątek wojennych.

Z kolei pawilon – to zamknięta pod dachem wystawa większych eksponatów (np. silniki lotnicze, katapulty, elementy samolotów, stare motocykle, samochody i ciężarówki, a także mniejsze samoloty).

Najciekawszą jednak częścią muzeum – przynajmniej naszym zdaniem – to plener, gdzie znajduje się wystawa wielu samolotów (wojskowych, transportowych, myśliwskich), śmigłowców, czołgów, transporterów opancerzonych, ciężarówek wojskowych i wielu innych. Ekspozycja nie należy do najmniejszych – obecnie samych samolotów na terenie muzeum jest już blisko 30 szt.

Na zwiedzanie muzeum, zwłaszcza w ładny wiosenno – letni dzień, a przede wszystkim w towarzystwie dzieciaków – warto poświęcić cały dzień. Na pewno nikt nie będzie się nudził.

 

Pobieżna i krótka lista drzonowskich, muzealnych perełek:

  • Radziecki samolot transportowy IŁ-14T
  • Radziecki samolot transportowy Li-2P
  • Samolot myśliwsko-bombowy Su-22M4

  • Samolot rozpoznawczy MiG-21R
  • Samolot bombowo-rozpoznawczy Su-20
  • Śmigłowiec transportowy Mi-4A

  • Szkolny śmigłowiec SSM-1/Mi-1
  • Działo samobieżne SU-152
  • Radar samobieżny SNR 1S32M1

  • Systemy przeciwlotnicze S-125 „Newa” i S-75 „Dwina”

 

I ważna informacja – w muzeum można kupić czołgi.

Szczegółowe informacje – http://lmm.ezg.pl/index.php/sprzadajemy-czolgi

 

Ciekawe strony internetowe:

http://lmm.ezg.pl/ strona internetowa Lubuskiego Muzeum Wojskowego

http://www.ziemialubuska.pl/ wszystko o Lubuskiej Ziemii

http://www.atrakcjelubuskie.pl/ co warto w Lubuskim zobaczyć

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

51°56’40.4″N 15°19’03.1″E

51.944562, 15.317528

Zimową porą – skansen w Ochli

10 lutego 2012

Mała wioska położona na południe od Zielonej Góry, w której czas się zatrzymał. Zimowa pierzynka, piękna drewniana zabudowa i mamy wrażenie, jakbyśmy przenieśli się do epoki Kmicica. Brakuje tylko sań, koni i Oleńki. Ochla – bo o tej wiosce mowa, to niewielkie osiedle, na terenie którego zlokalizowany został zielonogórski (kiedyś), a właściwie lubuski (obecnie) park etnograficzny. A my mamy go przyjemność zwiedzać, gdy na zewnątrz piękna, ale mroźna pogoda, a całe otoczenie przykryte grubą warstwą (jeszcze czystego) śniegu. Tylko pozazdrościć.

Położony na uboczu skansen zwiedzamy niemalże w samotności. Świetne miejsce na rodzinne spotkanie, spokojny spacer bądź … randkę z nieznajomą.

A tak do rzeczy – muzeum etnograficzne w Ochli to żywe świadectwo kultury i budownictwa kilku zachodnich regionów naszego kraju (chociaż nie zawsze tak było). Zebrano tutaj eksponaty m.in. z Zachodniej Wielkopolski, Wschodnich Łużyc oraz Dolnego Śląska. Wiele zabudowań przeznaczono na ekspozycję strojów, tkanin, lokalnych wnętrz, domowego i rolnego wyposażenia. Na terenie skansenu okresowo odbywają się również festyny i inne imprezy, w tym lokalne winobranie. W końcu jeden z najbardziej okazałych budynków to dom winiarza.

Organizowane są tutaj również warsztaty, umożliwiające poznanie minionej kultury, sztuki, rzemiosła i innych cech wiejskich prezentowanych regionów.

Musimy tutaj również wrócić w innym okresie, by móc się napawać kolorytem lokalnej roślinności.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://www.muzeumochla.pl/ – Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli 

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

51°53’26.8″N 15°28’39.9″E

51.890789, 15.477742

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazownictwa im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce – znaczy się polska ropa.

13 kwietnia 2008

Czarne złoto, jak nazywana jest ropa naftowa ma polskie korzenie. Kto by pomyślał? A jednak. Ojcem – prekursorem wydobycia i użytkowania wyrobów ropopochodnych był nasz rodak – Ignacy Łukasiewicz. Warto również wspomnieć, że Łukasiewicz jest autorem procesu destylacji ropy naftowej (wówczas jeszcze zwanej olejem skalnym), a także wspólnikiem i współzałożycielem pierwszej na świecie spółki naftowej wykorzystującej ropę naftową do celów przemysłowych. Wcześniej bowiem olej skalny był wykorzystywany lokalnie jako środek smarny czy nawet jako medykamenty dla bydła. Dopiero dzięki Ignacemu Łukasiewiczowi eksploatacja ropy i jej pochodnych nabrała masowego kształtu, zacząwszy od materiału palnego do lamp naftowych.

Do dnia dzisiejszego, w pobliżu niewielkiej wioski Bóbrka na Podkarpaciu, czynna jest najstarsza na świecie kopalnia ropy naftowej – „Franek”, która zlokalizowana jest na terenie skansenu technicznego w Bóbrce właśnie.

Na terenie muzeum znajdują się czynne do dziś tzw. „kopanki” (tzn. wydrążone ręcznie w ziemi szyby) z lat 60. XIX wieku. Dwa czynne do dzisiaj szyby to „Franek” i „Janina”, przy czym tylko ten drugi szyb eksploatowany jest w sposób przemysłowy. Oczywiście na terenie muzeum odnajdziemy jeszcze wiele innych skarbów – nam przypadła do gustu starego typu stacja paliw. Jednak wytrawni znawcy znajdą tutaj również maszyny parowe (lokomobile), windy wyciągowe, drewniane szyby, sporo maszyn również napędzanych produktami ropy naftowej.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego w Bóbrce szczyci się również wieloma pamiątkami, nie tylko po Ignacym Łukasiewiczu, ale również przedmiotami związanymi z wydobyciem i przetwórstwem ropy. Odrębną kolekcję stanowi szereg zdjęć i dokumentów z XIX w. i początku XX w. dokumentujące wydobycie i rafinację ropy.

Warto również wspomnieć o okolicznych atrakcjach, zlokalizowanych poza terenem muzeum. Otóż w okolicznych wioskach można znaleźć sporo kiwonów (pomp znanych m.in. z amerykańskich filmów) i kieratów napędowych. Większość czynnych do dnia dzisiejszego.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://bobrka.pl/ strona internetowa Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazownictwa im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce

https://www.chorkowka.net/ portal informacyjny gminy Chorkówka

http://www.podkarpackie.travel.pl/ Podkarpacki Regionalny Portal Turystyczny

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

49°36’58.3″N 21°42’39.7″E

49.616194, 21.711018