Posts Tagged ‘skansen’

Rumszyszki – otwarte muzeum, znaczy się w etnograficznym parku

16 lipca 2016

Rumszyszki to niewielkie miasteczko na Litwie, znane z jednego z największych w Europie skansenów. Otwarte muzeum zlokalizowane jest nad sztucznie utworzonym na Niemnie Zalewem Kowieńskim (zwanym również Morzem Kowieńskim). Skansen utworzono na terenie o wielkości ponad 170 hektarów, tak więc na jego zwiedzanie należy poświęcić cały dzień, a niezłym pomysłem będzie zwiedzanie skansenu rowerami, zwłaszcza, że zdecydowana większość dróg wewnętrznych jest asfaltowa lub utwardzona.

Muzeum prezentuje budownictwo wiejskie z pięciu regionów Litwy: Mała Litwa, Żmudź, Auksztota,  Dżukija oraz Suwalszczyzna. Dla nas najciekawszą częścią jest rynek małego miasteczka, zwłaszcza, że w trakcie zwiedzania trafiliśmy na rajd zabytkowych samochodów i motocykli, które można było podziwiać na rynku właśnie.

Jedno z nielicznych znanych autorowi parków etnograficznych, gdzie odtworzona została również zabudowa miejska, a nie tylko pojedyncze zagrody wiejskie. Dzięki temu, cały skansen tworzy jakby kompletną strukturę miejską osadzoną w dawnych czasach.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://www.llbm.lt/en/ Strona skansenu w Rumszyszkach

http://www.lithuania.travel/en-gb/ strona informacyjna o litewskich atrakcjach turystycznych

http://www.muziejai.lt/Index.en.asp strona informacyjna o litewskich muzeach

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

Parking przy głównym wejściu

54°51’58.2″N 24°12’06.8″E

54.866181, 24.201891

Zimową porą – skansen w Ochli

10 lutego 2012

Mała wioska położona na południe od Zielonej Góry, w której czas się zatrzymał. Zimowa pierzynka, piękna drewniana zabudowa i mamy wrażenie, jakbyśmy przenieśli się do epoki Kmicica. Brakuje tylko sań, koni i Oleńki. Ochla – bo o tej wiosce mowa, to niewielkie osiedle, na terenie którego zlokalizowany został zielonogórski (kiedyś), a właściwie lubuski (obecnie) park etnograficzny. A my mamy go przyjemność zwiedzać, gdy na zewnątrz piękna, ale mroźna pogoda, a całe otoczenie przykryte grubą warstwą (jeszcze czystego) śniegu. Tylko pozazdrościć.

Położony na uboczu skansen zwiedzamy niemalże w samotności. Świetne miejsce na rodzinne spotkanie, spokojny spacer bądź … randkę z nieznajomą.

A tak do rzeczy – muzeum etnograficzne w Ochli to żywe świadectwo kultury i budownictwa kilku zachodnich regionów naszego kraju (chociaż nie zawsze tak było). Zebrano tutaj eksponaty m.in. z Zachodniej Wielkopolski, Wschodnich Łużyc oraz Dolnego Śląska. Wiele zabudowań przeznaczono na ekspozycję strojów, tkanin, lokalnych wnętrz, domowego i rolnego wyposażenia. Na terenie skansenu okresowo odbywają się również festyny i inne imprezy, w tym lokalne winobranie. W końcu jeden z najbardziej okazałych budynków to dom winiarza.

Organizowane są tutaj również warsztaty, umożliwiające poznanie minionej kultury, sztuki, rzemiosła i innych cech wiejskich prezentowanych regionów.

Musimy tutaj również wrócić w innym okresie, by móc się napawać kolorytem lokalnej roślinności.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://www.muzeumochla.pl/ – Muzeum Etnograficzne w Zielonej Górze z siedzibą w Ochli 

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

51°53’26.8″N 15°28’39.9″E

51.890789, 15.477742

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazownictwa im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce – znaczy się polska ropa.

13 kwietnia 2008

Czarne złoto, jak nazywana jest ropa naftowa ma polskie korzenie. Kto by pomyślał? A jednak. Ojcem – prekursorem wydobycia i użytkowania wyrobów ropopochodnych był nasz rodak – Ignacy Łukasiewicz. Warto również wspomnieć, że Łukasiewicz jest autorem procesu destylacji ropy naftowej (wówczas jeszcze zwanej olejem skalnym), a także wspólnikiem i współzałożycielem pierwszej na świecie spółki naftowej wykorzystującej ropę naftową do celów przemysłowych. Wcześniej bowiem olej skalny był wykorzystywany lokalnie jako środek smarny czy nawet jako medykamenty dla bydła. Dopiero dzięki Ignacemu Łukasiewiczowi eksploatacja ropy i jej pochodnych nabrała masowego kształtu, zacząwszy od materiału palnego do lamp naftowych.

Do dnia dzisiejszego, w pobliżu niewielkiej wioski Bóbrka na Podkarpaciu, czynna jest najstarsza na świecie kopalnia ropy naftowej – „Franek”, która zlokalizowana jest na terenie skansenu technicznego w Bóbrce właśnie.

Na terenie muzeum znajdują się czynne do dziś tzw. „kopanki” (tzn. wydrążone ręcznie w ziemi szyby) z lat 60. XIX wieku. Dwa czynne do dzisiaj szyby to „Franek” i „Janina”, przy czym tylko ten drugi szyb eksploatowany jest w sposób przemysłowy. Oczywiście na terenie muzeum odnajdziemy jeszcze wiele innych skarbów – nam przypadła do gustu starego typu stacja paliw. Jednak wytrawni znawcy znajdą tutaj również maszyny parowe (lokomobile), windy wyciągowe, drewniane szyby, sporo maszyn również napędzanych produktami ropy naftowej.

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego w Bóbrce szczyci się również wieloma pamiątkami, nie tylko po Ignacym Łukasiewiczu, ale również przedmiotami związanymi z wydobyciem i przetwórstwem ropy. Odrębną kolekcję stanowi szereg zdjęć i dokumentów z XIX w. i początku XX w. dokumentujące wydobycie i rafinację ropy.

Warto również wspomnieć o okolicznych atrakcjach, zlokalizowanych poza terenem muzeum. Otóż w okolicznych wioskach można znaleźć sporo kiwonów (pomp znanych m.in. z amerykańskich filmów) i kieratów napędowych. Większość czynnych do dnia dzisiejszego.

 

Ciekawe strony internetowe:

http://bobrka.pl/ strona internetowa Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazownictwa im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce

https://www.chorkowka.net/ portal informacyjny gminy Chorkówka

http://www.podkarpackie.travel.pl/ Podkarpacki Regionalny Portal Turystyczny

 

Przybliżona lokalizacja GPS:

49°36’58.3″N 21°42’39.7″E

49.616194, 21.711018